பொதுவாகப் பூக்கள் எல்லாம் மாலையிலே மொட்டாகி இரவிலே முதிர்வடைந்து காலையிலே மலர்ந்து மணம் வீசுகின்றன.
ஆனால் இந்தக் காதல் என்ற மலரோ காலையிலே மொட்டாகி பகல் பொழுதிலே முதிர்வடைந்து மாலைப் பொழுதில் தான் மலர்ந்து துன்பப்படுத்துகின்றது.
காலை அரும்பிப் பகலெல்லாம் போதாகி
மாலை மலருமிந்த நோய்.
(திருக்குறள் – பொழுது கண்டு இரங்கல் – பாடல் 1227)
இரா.சம்பந்தன்
அமைச்சராக இருந்து கொண்டு பெரிய புராணம் என்ற இலக்கியத்தை எழுதியவர் சேக்கிழார். அந்தப் பெரிய புராணத்திலே அரச குமாரன் ஒருவன் பசுக்கன்று ஒன்றைத் தவறுதலாகத்…
மண்ணினாலே செய்த பானை விழுந்து உடைந்து விட்டால் சவர்க்காரம் போன்ற பொருட்களை வைக்க உதவும் என்று மனிதர்கள் உடைந்த துண்டுகளை எடுத்துப் பத்திரப்படுத்திக் கொள்வார்கள்….
முதன் முதலாக தன்னை வந்து சந்தித்துவிட்டு அநுமன் சென்றதும் தம்பி இலட்சுமணனிடம் இராமன் கேட்டான்! தம்பி! இப்போ வந்துவிட்டுப் போனானே ஒருவன் அவனுடைய…
பணம்படைத்தோர் வாசலிலே காத்து நின்றுபக்குவமாய்க் பணிந்தெழுந்து உதவி கேட்ககணப்பொழுது தலைசொறிந்து கேட்ட காசில்கால்வாசி தந்துவிட்டு உள்ளே போகும்குணம்படைத்த மானுடர்போல் சென்ற ஆண்டுகுறைகேட்டும் உதவாமல் முடிந்து…
ரமணர் அப்போது நோய்வாய்ப் பட்டிருந்தார். அவர் கையிலிருந்த புண்களுக்கு பெரிய கட்டுப் போடப்பட்டிருந்தது. அவர் படும் துன்பத்தைப் பார்த்த சகோதரி அலமேலு எத்தனையோ பேர்…
கொட்டுதடி பனிவிழுந்து கூரை மீது – நீயும் கட்டிக்கொள்ளும் தாவணியின் உயரம் போல முட்டிக்கள்ளு நுரைபோல வீதி எங்கும் – பனி மூடிக்கொண்டு கிடக்குதடி…