இணுவில் பாலரஞ்சனி கவிதைகள்!! அழகின் பின்னால்! மீட்ட முடியா வீணைதுருப்பிடிதவண்ணம்விலங்கு இல்லாமலேகட்டிப்போட்ட கைகள்இறுக்கிக்கொண்ட உணர்வுகள்வானத்தில் சிக்கிக்கொண்டநிலைவைபோலதேய்வதும் வளர்வதும் கூடவேதனைதான் நிலவுக்குபார்கும் எமக்குசோகம் கூட அழகுதான்!…
கோடு கிழித்தொரு கொள்கை வகுத்திங்குகுலைந்து கிடந்தது போதும் – அன்பால்இணைந்து மகிழுவோம் வாரும்! கூடு கலைந்தவோர் குருவி எனத்தினம்கூடி அழுததும் போதும் – இனி;ஆடி…
புத்தாண்டு பிறக்கிறது கால ஏட்டில்புதுப்பக்கம் திறக்கிறது போன ஆண்டுகொத்தோடு போனவர்கள் பலபேர் கொரணாகொன்றழித்த மானுடரும் பலபேர் குடும்பக்குறையோடு போனவரும் பலபேர் வீட்டைவித்தோடிப் போனவரும் பலபேர்…
கைத்தலங்கள் கவியெழுதும் ஆனால் ஆனால்கட்டுடலை மறைப்தற்கு அணிந்த கோட்டில்தைத்திருந்த நூலதிகம் நெய்த நூலில்தமிழ்ப்புலவன் என்கின்ற சுமையைத் தூக்கிவைத்திருந்த காரணத்தால் வறிஞன் ஆகிவாழ்வியலும் தோற்றுவிட்ட போதும்…
காலையிலே கூவவிங்கே சேவல் இல்லைகருங்காக்கை குந்திடவும் வேலி இல்லைஓலையிலே தோரணமா தென்னை இல்லைஓடிப்பதற்கு மாவிலையும் இல்லை இல்லைமூலையிலே கோலமிட உலக்கை இல்லைமுற்றத்தில் பொங்கிவைக்க வெய்யில்…
ஊர் கூடிருந்தது அந்தத் தினைப்புலத்து மண் மேடைக்கு முன்னால். அந்த வழக்கை விசாரித்துத் தீர்ப்புச் சொல்ல ஊர்ப் பெரியவர்களும் வந்துவிட்டார்கள். அப்பனும் அம்மையும் அழைத்துவர…
சங்க காலத்தில் ஒரு நாள் அந்தப் பெரும்படை நகரத் தொடங்குகின்றது. எதிரே பெரிய பனங்கூடல். படையின் முன்னணி வீரர்கள் உள்ளே நுழைகின்றார்கள். அவர்கள் போகும்…
அந்தப் பெண் அதியமான் நெடுமான் அஞ்சி என்ற மன்னனைக் காணத் தகடூர் அரண்மனைக்கு வருகின்றாள். அவளின் வருகை அறிந்து மன்னன் எழுந்தோடி அரண்மனை வாயிலுக்கே…